IPN

Andrzej Wroński i Złota Era Polskich Zapasów: Dwukrotny mistrz olimpijski
Dwukrotny mistrz olimpijski w zapasach w stylu klasycznym, kategoria do 100 kg: Seul 1988 (finał z Gerhardem Himmelem 3:1, jedna porażka w całym turnieju) i Atlanta 1996 (finał z Siergiejem... Czytaj dalej...
Jerzy Kulej: Podwójne złoto olimpijskie i żelazny półdystans ringu
Jedyny polski bokser z dwoma złotymi medalami olimpijskimi: Tokio 1964 i Meksyk 1968, waga lekkopółśrednia. W Tokio przeszedł turniej bez potknięcia — po drodze pokonał mistrza olimpijskiego z Melbourne Richarda... Czytaj dalej...
Feliks „Papa” Stamm: Twórca potęgi Polskiej Szkoły Boksu i mag narożnika
Feliks Stamm (1901–1976), dla zawodników „Papa” – od 1936 do 1968 roku trener kadry Polskiego Związku Bokserskiego: siedem igrzysk, czternaście mistrzostw Europy, dwadzieścia cztery medale olimpijskie wychowanków (sześć złotych) i... Czytaj dalej...
Antoni „Kolka” Kolczyński: Król warszawskiej Pragi, mistrz Europy 1939 i żołnierz AK
Antoni „Kolka” Kolczyński (1917–1964): rowerowy roznosiciel gazet ze Starówki, mistrz Europy z Dublina 1939, pogromca Jimmy’ego O’Malleya w Chicago. Sześć lat wojny wyjętych z kariery, powrót o kategorię wyżej i... Czytaj dalej...
Cyrk Staniewskich i Bracia Cyganiewicz: Przedwojenna mekka ringu, zapasy klasyczne i siła II RP
Gmach przy Ordynackiej: 3000 miejsc, arena 13 metrów, którą dało się zalać wodą. Od Cinisellich (1883) przez Mroczkowskiego do braci Staniewskich (1929). Zapasy cyrkowe jako widowisko epoki: Marsz gladiatorów, czerwony... Czytaj dalej...
Tadeusz „Teddy” Pietrzykowski: Bokserski gladiator z Auschwitz, Legia Warszawa i walka o godność
W pierwszą marcową niedzielę 1941 roku, przy rogu obozowej kuchni w KL Auschwitz, więzień numer 77 stanął do walki z kapo Walterem Dünningiem: około czterdziestu kilogramów przeciwko siedemdziesięciu, w roboczych... Czytaj dalej...
Polskie Hafty Tradycyjne: Czerwono-czarny kod Biłgoraja i pancerne ściegi Rzeczypospolitej
Na Równinie Biłgorajskiej haft był dokumentem tożsamości: czerwień, czerń i błękit ułożone pasami na białym lnie, krzyżyk i stebnówka u mężczyzn, łańcuszek i płaski u kobiet. Najgęściej zdobiono tuż przed... Czytaj dalej...
Ceramika i Porcelana Bolesławiecka: Ogień 1250°C, kobaltowy stempel i kamionka z dorzecza Bobru
Bolesławiec robi kamionkę nieprzerwanie od 1380 roku – i nie robi porcelany, choć rynek uparcie tak ją nazywa. Kronika jednego warsztatu: pięć garncarni pod przywilejem cechowym do 1762 roku, Wielki... Czytaj dalej...
Koronki z Koniakowa: Heklowanie bez szablonu i beskidzka geometria splotu
W Koniakowie koronkę hekluje się bez szablonu i bez rysunku – z trzech ściegów i z liczenia oczek w pamięci. Od czepców z lat 1883–1884, przez spółdzielnię Marii Gwarek i... Czytaj dalej...
Warszawscy Rękawicznicy i Kuśnierze: Cech z Chmielnej i ręczne szycie z koźlęcej skóry
Cech rękawiczników warszawskich powołano w 1726 roku (albo 1736 – źródła się różnią). Dwanaście wykrojonych elementów i około dwóch tysięcy ściegów na parę, pięć lat terminu i sztuka mistrzowska ze... Czytaj dalej...
Fabryka Kapeluszy Hückel / „Polkap”: Pilśń z króliczego włosa i rzemiosło kapelusznicze
Filia koncernu J. Hückel's Söhne ruszyła w Skoczowie 28 listopada 1923 roku – po polskiej stronie granicy celnej wytyczonej po podziale Śląska Cieszyńskiego. Rozdział o technologii pilśni włosowej krok po... Czytaj dalej...
Samuel Fränkel i „Frotex”: Królestwo adamaszku, żakardów i białego złota
W 1827 roku Samuel Fränkel otworzył w Prudniku sklep z płótnem; w 1913 jego spółka zatrudniała 4000 ludzi i wysyłała za granicę 70 procent z 1600 ton rocznej produkcji, a... Czytaj dalej...